Tag: architektura

Design, Miasto

Skandynawski design w łódzkich kamienicach | Scandilove

26/07/2017

Zapewne niewielu z Was wie, że poza „fabryczną” zawodowo zajmujemy się również dekoracją i fotografią wnętrz dlatego wnętrza są jedną z najważniejszych dziedzin w naszym życiu. Skoro tak bardzo nas ta dziedzina interesuje a Was bardzo interesuje Łódź postanowiłam, że będę się z Wami dzielić najpiękniejszymi łódzkimi wnętrzami.

Podglądamy ich działalność już od jakiegoś czasu jednak dopiero całkiem niedawno mieliśmy okazję zobaczyć efekty ich pracy na żywo. Scandilove jest nietypową agencją nieruchomości. Oferuje mieszkania na wynajem i sprzedaż ale zanim to nastąpi aranżuje ich przestrzeń na nowo, według skandynawskiej estetyki, zachowując przy tym możliwie jak najwięcej oryginalnych elementów wystroju. Wynikiem ich pracy są nowoczesne mieszkania z wyjątkowym charakterem oraz z wyposażeniem od najlepszych polskich marek – nic więc dziwnego, że oferty stają się nieaktualne już chwilę po publikacji a o ich mieszkaniach piszą najlepsze magazyny. Działalność Scandilove ma jeszcze jeden atut – przełamuje stereotypy i pozytywnie wpływa na postrzeganie nieruchomości w łódzkich kamienicach.

Zebraliśmy zdjęcia kilku mieszkań z oferty Scandilove, prezentujemy je poniżej a jesli chcecie być na bieżąco z ich aktywnością zapraszamy tutaj.

Zdjęcia: własność Scandilove

 

 

Miasto

Zanim osądzisz dworzec Łódź Fabryczna

28/05/2017

W sobotę odbyła się X edycja targów Towary – targów z markową odzieżą od polskich projektantów oraz z akcesoriami od polskich rękodzielników. Targi te odbywały się już w Wi-Mie, w OFF Piotrkowska oraz w Art_Inkubatorze. Ta edycja, jubileuszowa, zlokalizowana została w największej łódzkiej inwestycji ostatnich lat – na dworcu Łódź Fabryczna – co wzbudziło wiele kontrowersji i spowodowało lawinę nieprzychylnych komentarzy na facebooku. Komentarze te dały nam sporo do myślenia. Przy okazji niezadowolenia z powodu targów okazało się bowiem, że problem jest dużo większy.

Targi szmatkami a dworzec komedią

Z przykrością czytaliśmy wypowiedzi komentujących. Z wielkim rozczarowaniem patrzyliśmy na lawinę hejtu. Tak, hejtu. Nie konstruktywnej krytyki, do której można się jakoś odnieść ale jadu hejtującego zarówno lokalizację targów i całe wydarzenie jak i (!) ku naszemu zdziwieniu sam dworzec.

Oto niektóre z wypowiedzi, znalezione na facebooku, cytujemy:

„Najdroższy bazar na świecie.”

„Tesco by się tam zmieściło.”

„Bałucki rynek jak znalazł tylko ludzi trochę mniej.”

„Może lumpex przyciągnie ludzi.”

„Ku…a kpina! Ten dworzec to jedno wielkie nieporozumienie!”

„Ku…a ale wiocha, wstydu za grosz nie mają.”

„Ktoś ma nasrane we łbie…”

„Buahahaha…to jedyny sposób żeby pojawili się tam ludzie.”

„Czyżby nowy Stadion X-lecia na Dworcu Fabrycznym?”

„Hipsterskie pomysły. Tak to się kończy jak ma się nasrane we łbie. Dworzec ma być wizytówką miasta a nie targowiskiem dla quasi handlarzy.”

„Super, skoro mały ruch – to teraz był większy.”

„Alem się ubawiła… w końcu pomnik głupoty łódzkich oficieli się na coś przydał….ajwaju loooodz…..jaja jak berety….

„Następna deficytowa inwestycja zaraz po lotnisku. Więc ratujmy się szmatkami.”

„Ja Prd. Jarmark na fabrycznym. hahahaha Ale wiocha.”

„Dworzec a jednak stragan.”

„No wreszcie jacyś ludzie.”

„Ten dworzec to jest komedia.”

Czujemy się w obowiązku wypowiedzieć na ten temat.

Dworzec (nie)tylko dla podróżnych i szacunek do twórców

Po pierwsze, uważamy, że przestrzeń dworca Łódź Fabryczna jak najbardziej może służyć do różnorakich inicjatyw od handlowych po artystyczne. Dworzec jest fantastycznie oświetlony dziennym światłem przez co nie mamy tu poczucia przebywania w zamknięciu. Miejsca jest bardzo dużo, jest tu nowocześnie a wnętrze jest neutralne i stanowić może ładne, estetyczne tło dla różnych działalności. Po drugie, przykro jest czytać słowa, w których odzież od polskich projektantów, uszyta u nas w kraju przyrównywana jest do odzieży z Rynku Bałuckiego. Osoby, które wypowiadają się w ten lekceważący sposób nie posiadają minimum wiedzy na temat branży modowej i tekstylnej, minimum wiedzy na temat produktów oferowanych na targach oraz, co chyba najgorsze, nie mają szacunku do polskich twórców. Bardzo nieładna postawa. Natomiast odnośnie dworca jako lokalizacji na targi, jeśli ktoś uważa, że dworzec okazjonalnie nie może posłużyć do żadnej działalności czy inicjatywy społecznej to przekazuję mu wyrazy głębokiego współczucia dla swojej zaściankowości i swojego ograniczenia.

I na co komu było ten dworzec budować…

A teraz o samym dworcu. Bardzo wiele osób w sieci twierdzi, że dworzec „świeci pustkami”. Wielokrotnie wyjaśnialiśmy dlaczego na dworcu nie ma ścisku a podróżni nie trącają się łokciami, niestety bezskutecznie. Dlatego postanowiliśmy się już nie denerwować, zczilałtować i zebrać wszystkie merytoryczne argumenty, odnoszące się do ciągłej krytyki wielkości i funkcjonalności dworca. Publikujemy je poniżej. Jeśli uważasz, że Łódź Fabryczna to paskudny moloch świecący pustkami – przeczytaj poniższe uwagi. Jeśli nie zgadzasz się z krytykantami – przeczytaj również, podajemy Ci na tacy gotowe argumenty do dyskusji z krytykantem.

Inwestycja nie jest jeszcze ukończona

Dworzec jest obecnie dworcem czołowym, z niewielką (jak na trzecie co do ilości mieszkańców miasto) ilością połączeń: ok. 110 przyjazdów i odjazdów łacznie. Obecnie więcej pociągów (i w bardziej różnorodnych relacjach) odjeżdża z dworca Łódź Widzew. Sytuacja ta diametralnie się zmieni po wybudowaniu tunelu średnicowego. Przetarg na jego budowę został już ogłoszony i trwa obecnie analiza ofert złożonych przez przyszłych wykonawców. Charakterystyczne dla dworca czołowego jest też to, że nawet na peronach znajduje się mało osób, a to dlatego, że pociąg stoi na peronie na długo przed odjazdem i ludzie idący na pociąg nie czekają na niego nawet chwili na peronie tylko od razu wsiadają do pociągu.

Obecnie dworzec obsługuje głównie relacje do Warszawy a po budowie tunelu nie tylko stanie się ważnym elementem ruchu regionalnego ale także krajowego i międzynarodowego ponieważ pociągi nie będą omijać już Łodzi jak to miało miejsce przez ostatnie dziesięciolecia.

Dlatego więc kamieniem milowym będzie uruchomienie tunelu pod Łodzią i połączenie dworca Łódź Kaliska z dworcem Łódź Fabryczna. Wtedy ŁF zyska niemal pełne kolejowe wykorzystanie i stanie się niezwykle ważnym węzłem dla ruchu zarówno regionalnego w woj. łódzkim, jak i krajowego oraz międzynarodowego. Spowoduje to znaczne zwiększenie ilości pociągów przejeżdżających przez dworzec ŁF. Ma się tak stać do 2022 roku. Pamiętajmy, że już wtedy wokół dworca pracować będzie około 10 tys. osób.

Dlaczego dworzec jest rozległy i wydaje się pusty

Dworzec Łódź Fabryczna pełni przede wszystkim funkcję komunikacyjną i nie jest tak jak wiele dworców w Polsce aneksem dworcowym, połączonym z wielką galerią handlową jak np: w Poznaniu czy Krakowie. W wyniku tego ruch na dworcu i w jego okolicach nie jest sztucznie napędzany przez galerię handlową.

Wielu osobom nasz dworzec wydaje się zbyt duży i zbyt rozległy. Tymczasem jednym z zamierzeń architektów dworca prócz stworzenia funkcjonalnego obiektu było wykreowanie przestrzeni wewnętrznych jako placów i pasaży, które jednocześnie otwierają się na otoczenie.

Funkcjonalność dworca stoi na najwyższym poziomie. Przestrzenie na dworcu dają odpowiednią ilość miejsca dla swobodnego przejścia. Dzięki temu nie jest to obiekt klaustrofobiczny. Ze względu na powyższe możemy czasem mieć wrażenie, że dworzec szybko „pustoszeje” natomiast ludzie po prostu bardzo sprawnie przemieszczają się na wyższe poziomy i rozchodzą po okolicy nawet gdy wysiądzie tu 200 osób jednocześnie.

Dworzec nie jest na chwilę

Dworce kolejowe budowane są na dziesięciolecia. Tak samo jest w przypadku dworca Łódź Fabryczna, który dodatkowo oprócz części kolejowej posiada także część autobusową. Gdyby dworzec już kilka miesięcy po uruchomieniu wykazywał oznaki 80% czy 100% wypełnienia to oznaczałoby, że został źle zaprojektowany a szansa dla przyszłego rozwoju została zaprzepaszczona. Pamietajmy, że dworzec jest jednym z kluczowych elementów Nowego Centrum Łodzi, które stopniowo jest realizowane.

Przyszłość dworca Łódź Fabryczna i jego rosnące znaczenie w Nowym Centrum Łodzi

Obszar wokół dworca Łódź Fabryczna cały czas się zabudowuje. Teren nad dworcem został zaplanowany jako strop dla budynków komercyjnych, które w naturalny sposób zapełnią przestrzeń okolic dworca na poziomie 0 i przestrzenie wnęwnętrzne na poziomie -1. Dodatkowo w Nowym Centrum zostaną ukończone kolejne inwestycje: Brama Miasta, Rynek Kobro, inwestycje Ghelamco, i na nich zapewne się nie skończy. W III kwartale 2017 roku otwarte zostaną pierwsze dwa budynki biurowe wokół dworca a w EC-1 uruchomione zostanie Centrum Nauki i Techniki. W każdym z tych budynków biurowych będzie pracować około 2 tys. osób.

Ponadto, z każdym miesiącem zwiększa się ilość połączeń autobusowych na dworcu. Będzie się tak dziać stopniowo, za sprawą budowy nowych dróg, prowadzących do dworca i ułatwionego dojazdu, który obecnie dla autobusów dalekobieżnych jest dość zawiły. Ukończone zostaną inwestycje drogowe, które połączą komunikacyjnie dworzec z miastem, będzie to budowa ulic: Grohmanów do ulicy Kopcińskiego a także przedłużenie Nowotargowej na południe do Piłsudskiego oraz ukończenie przebudowy Składowej, Knychalskiego i Lindleya. Pamiętajmy, że wynajęte zostaną też znajdujące się już na dworcu lokale handlowo-usługowe.

Zanim osądzisz dworzec Łódź Fabryczna…

Tak wiele w tym miejscu jeszcze się wydarzy. Tak na prawdę to, co widzimy obecnie jest tylko ułamkiem powstającego na naszych oczach Nowego Centrum Łodzi i nie chodzi tu tylko o sam teren, powierzchnię czy budynek, chodzi też, a przede wszystkim, o ludzi – podróżnych i mieszkańców – których będzie przybywać z każdym rokiem. Dlatego zanim powiesz „po co ten dworzec było budować” weź głęboki oddech i zastanów się czy na pewno chcesz już teraz rozliczać nie ukończoną jeszcze inwestycję, która ma nam służyć przez kolejne dziesięciolecia.

Tekst i zdjęcia: Rafał Tomczyk, Marta Ostrowska

Miasto

Na dachu Solaris Park

Od kilku lat interesujemy się architekturą miasta a z nią powiązana jest dziedzina nieruchomości. Postanowiliśmy więc jakiś czas temu wzbogacić naszą wiedzę i wniknąć do samego środka interesujących inwestycji. Z pomocą nam przyszła firma Societa Group, która zajmuje się luksusowymi nieruchomościami a w swojej ofercie ma m.in. apartamenty w Tobaco Park czy w Loftach u Scheiblera. Societa nie jest typową agencją nieruchomości, oferują bowiem nie tylko najlepszą jakość usług ale starają się również przekazać klientom trochę swojej filozofii życiowej. Lubią dobrą architekturę, mają świetne wyczucie stylu i starannie dobierają oferty. Do prezentacji lokali zawsze się przygotowywują, home staging nie jest im obcy a profesjonalne sesje zdjęciowe są według nich niezbędne. Takie podejście bardzo mi się podoba, takich agencji nieruchomości w Łodzi brakuje przez co szukanie mieszkania jest prawdziwą katorgą. Jeśli jesteście ciekawi ich działalności odsyłam Was do ich strony internetowej a ja przechodzę do meritum.

NIgdy nie mieliśmy okazji zajrzeć do budynku Solaris Park i dzięki Societa Group się to udało. Budynek znajduje się w ścisłym centrum Łodzi ale dzięki otoczeniu drzew w tutejszych mieszkaniach zdecydowanie można się wyciszyć. Nieruchomość składa się z dwóch budynków, połączonych przeszkloną klatką schodową, znajdują się tu 102 apartamenty a niektóre z nich mają dostęp do tarasów na dachu. Ja bardzo lubię wszelkie wykorzystywanie dachów, niestety większość inwestorów o nich zapomina tracąc tym samym bardzo cenną przestrzeń. Tymczasem na takim dachowym tarasie możemy nie tylko posiedzieć ze znajomymi ale też popracować. Kolejną wartością dodaną w tym przypadku są… widoki :) I tym razem chciałabym Wam pokazać jakie fajne widoki mają na wyciągnięcie ręki lokatorzy Solaris Park.

Więcej zdjęć pojawi się na facebooku.

Miasto

Monopolis – W duchu miasta

17/05/2017
Monopolis W duchu miasta (1)
Zabytkowe przestrzenie dawnego Monopolu Wódczanego zamieniają się w Monopolis – wyjątkowy projekt, który połączy w sobie najwyższej klasy biura, usługi i kulturę z szeroką ofertą gastronomiczną. Dziś miała miejsce oficjalna premiera projektu wielkiej rewitalizacji tego miejsca, mieliśmy przyjemność w niej uczestniczyć i śpieszymy poniżej z relacją.
Długo wyczekiwana premiera projektu odbyła się w jednym z pomieszczeń Monopolis, projekt zaprezentował prezes zarządu firmy Virako. Po prezentacji, wraz z prezydent Hanną Zdanowską i przedstawicielem biura architektonicznego odpowiedzialnego za koncepcję rewitalizacji, uroczyście odsłonięto makietę kompleksu.
.
W Monopolis powstanie 23 400 mkw. najwyższej klasy biur. Zostaną stworzone w głównym gmachu dawnej rozlewni wódki i dwóch nowych budynkach. W postindustrialnych przestrzeniach historycznego budynku M1 powstanie 7 000 mkw. nowoczesnych biur. W dwóch nowych gmachach M2 i M3 – odpowiednio 8 050 i 8 350 mkw. W sumie niemal 2 500 komfortowych miejsc pracy o najwyższym standardzie. Goście i klienci Monopolis będą mieli do dyspozycji poza biurami także restauracje, kawiarnie, punkty usługowe, kameralny skwer, zielone tarasy na dachu, muzeum poświęcone historii Monopolu Wódczanego, galerię sztuki, teatr, spa z basenem, klub malucha i przedszkole. Projekt Monopolis przygotowała uznana polska pracownia Grupa 5 Architekci we współpracy z łódzką pracownią Jerzego Lutomskiego.
– Monopolis to miejsce wyjątkowe. Ujmujące skalą i urbanistycznym układem zasługującym na drugie życie. Zachowaliśmy historyczne proporcje zabytkowych budynków, nie ingerowaliśmy w to, co w nich najważniejsze, przybudowami. Dodatkowe powierzchnie biurowe umieściliśmy w nowych bryłach. Historyczna patyna będzie uzupełniona o elegancką współczesność. Biurowy porządek będzie przenikać się z kulturą i aktywną rekreacją – opowiada Rafał Grzelewski, główny projektant Monopolis. Poniżej wizualizacja projektu.
.
– Biurowiec – choćby nie wiem, jak nowoczesny – to dziś za mało. Miejsce pracy to już nie stanowisko z biurkiem i telefonem od 9 do 17, to już nawet nie biuro z ciekawym wyposażeniem w hamak i playstation. To przestrzeń, w której wygodnie i komfortowo spędzimy czas – możemy wziąć laptopa, telefon i pracować w zieleni, pójść do kawiarni piętro niżej, spotkać się z klientem lub kolegą z zespołu w restauracji, zostawić dziecko w klubie tuż obok. Wszystko w zasięgu ręki i wszystko to znajdziemy w Monopolis – mówi Krzysztof Witkowski, prezes zarządu Virako – Chcemy, aby Monopolis było miejscem, które będzie żyło również po godzinach pracy, otwartym na wszystkich mieszkańców, w którym łodzianie będą czuli się dobrze i znajdą coś dla siebie – dodaje.
.
Nie miałam najmniejszych wątpliwości, że właściciel ma na to miejsce mnóstwo fajnych pomysłów, że zamierza pobudzić je do życia i wykorzystać cały potencjał. Jednak zdając sobie sprawę z tego, że nie jest to wcale miejsce łatwe do przystosowania dla wszystkich (nie tylko dla pracowników biur) z niecierpliwością czekałam na wizualizacje projektu. I co ja mogę powiedzieć… projekt jest świetny! Jest kompleksowy i przyszłościowy, uwzględnia wszystko. Przestrzeń wykorzystana jest maksymalnie, każdy zakątek będzie miał swoje przeznaczenie.
 .
Projekt ma jeszcze jedną zaletę. Ten projekt jest dla nas wszystkich. To nie jest projekt strefy biurowej a małego miasteczka w mieście, obszaru tętniącego życiem, pełnego nie tylko pracujących tu ludzi ale też spacerujących rodzin, biegających dzieci czy spotykających się ze sobą znajomych. Patrząc na projekt nie widzę tu przestrzeni biurowej, widzę przyjemną przestrzeń dla wszystkich ludzi, przestrzeń o różnorakim przeznaczeniu. Architektom należą się ogromne brawa, za to, że wydobyli maksimum potencjału, bez efektu przeładowania czy przekombinowania. Rozwiązania, które tu zaproponowano bardzo pasują do pofabrycznych obiektów i jednocześnie są bardzo przyszłościowe. Wielkie brawa należą się również prezesowi zarządu firmy Virako, za wielką wizję, świetny gust i dobre decyzje. Monopolis będzie prawdziwą wizytówką Łodzi, spektakularną rewitalizacją, z której skorzystamy wszyscy. Poniżej kilka zdjęć makiety.
.

Prace budowlane w Monopolis rozpoczną się w drugiej połowie tego roku. W pierwszym etapie zostaną odrestaurowane i zaadaptowane do nowych funkcji historyczne budynki dawnego Monopolu Wódczanego. Zrealizowane zostaną nowoczesne biura w dawnym gmachu postindustrialnym, a także inne miastotwórcze funkcje. Budynek M1, podobnie jak pozostałe zrewitalizowane przestrzenie Monopolis, zostanie oddany do użytku w drugiej połowie 2018 roku. W kolejnych etapach powstaną budynki M2 i M3. Zostaną ukończone odpowiednio w 2019 i 2020 roku.
 .
Po więcej na temat Monopolis zapraszamy na stronę internetową projektu oraz na facebook.
Miasto

Ulica Polska

05/04/2017
Ulica Polska Lodz expo2022 (3)

Łódzka kandydatura do organizacji EXPO2022 jest okazją do powstania fajnych przedsięwzięć i pretekstem do ciekawych dyskusji na temat miast, rozwoju i rewitalizacji. To właśnie EXPO zainspirowało miasto Łódź do stworzenia projektu „Ulica Polska”, prezentującego polskie kamienice i mającego na celu wykreowanie obrazu ulicy globalnej. Co prawda na pierwszy plan wysuwa się architektura ale to właśnie za jej pośrednictwem organizatorzy projektu chcą zapoczątkować międzymiastowy dialog, który ma w przyszłości pomagać w procesie tworzenia przestrzeni.  

„Ulica Polska” to projekt stworzony nie tylko na potrzeby EXPO2022 ale dla Łodzi i jej mieszkańców. To projekt pokazujący zarówno zróżnicowanie miast jak i to, co wszystkie miasta łączy czyli dążenie do tworzenia przestrzeni ładnej, przyjemnej, wygodnej i funkcjonalnej.

Projekt ma nie tylko ideologiczne ale też namacalne oblicze ;) w hali wschodniej dworca Łódź Fabryczna pojawiła się wystawa, zaprojektowana przez studentów łódzkiej Akademii Sztuk Pięknych. Wizerunki polskich kamienic umieszczono na szklanych powierzchniach – wystawa jest minimalistyczna i transparentna, dzięki temu pięknie wkomponowała się we wnętrze dworca. Zobaczcie poniżej kilka zdjęć i koniecznie zatrzymajcie się przy niej na chwilę będąc w okolicy.

fot. Marta Ostrowska

Miasto

Rękodzielnicze „miasto w mieście”

10/03/2017
Rękodzielnicze miasto w mieście 09

Dziś chciałabym Wam pokazać kolejne łódzkie „miasto w mieście”, na pewno mniej znane niż Księży Młyn, teren dawnej przędzalni Poznańskiego czy kompleks Monopolis ale nie mniej ciekawe.

Dawna Szkoła Rękodzielniczo-Przemysłowa, wybudowana według projektu P. Brukalskiego, skrywa wiele ciekawych obiektów, małych uliczek i zakamarków. Jej główny budynek, w kształcie litery U, oblicowany jasnożółtą cegłą, z wielkimi oknami, wygląda najbardziej imponująco ale wcale nie znaczy to, że na tym terenie nie spotkamy innych atrakcji.

Ponieważ szkoła ta dostarczała wyspecjalizowaną kadrę techniczną postawiono tu również budynki, w których uczniowie mogli nabywać wiedzę praktyczną i szlifować swoje umiejętności. Główny budynek szkoły uzupełniło laboratorium chemiczne, warsztaty mechaniczne, tkalnię, farbiarnię i drukarnię, co pozwalało na odtwarzanie w warunkach szkolnych całego cyklu produkcyjnego w przemyśle włókienniczym. Co ciekawe, postawiono tu również dwa domy mieszkalne – dla dyrektora szkoły i urzędników – które bardzo łatwo można odróżnić od pozostałych budynków.

Obecnie mieści się tu Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 19 im. Karola Wojtyły, Wyższa Szkoła Pedagogiczna, Centrum Kształcenia Ustawicznego oraz kilka prywatnych przedsiębiorstw. Znajdują się tu zarówno przestrzenie biurowe jak i warsztaty, cały ten teren jest na prawdę bardzo różnorodny i przemieszczając się tutaj ma się wrażenie przebywania w małym miasteczku :) Niestety budynki i nawierzchnia są zaniedbane a w pochmurne dni to miejsce wygląda bardziej przygnębiająco niż energetyzująco ale polecam wybrać się na spacer :) A tymczasem zapraszam do oglądania zdjęć.

Rękodzielnicze miasto w mieście 09Rękodzielnicze miasto w mieście 02Rękodzielnicze miasto w mieście 10Rękodzielnicze miasto w mieście 3Rękodzielnicze miasto w mieście 08Rękodzielnicze miasto w mieście 06Rękodzielnicze miasto w mieście 04Rękodzielnicze miasto w mieście 05Rękodzielnicze miasto w mieście 07Rękodzielnicze miasto w mieście 01

– fot. Marta Ostrowska –

Miasto

Dworzec Łódź Fabryczna

18/12/2016
Dworzec Łódź Fabryczna (4)

Wreszcie nadszedł ten dzień, w którym mogę napisać, że mamy upragniony, nowy dworzec Łódź Fabryczna. Czekałam na ten dzień bardzo długo.

Pochodzę z małej miejscowości, poznałam Łódź gdy miałam jakieś 17 lat, najpierw rodzice zabierali mnie ze sobą na zakupy, później studiowałam tu 5 lat, korzystałam więc ze starego dworca fabrycznego dość często. Nie można mu było odmówić specyficznego uroku, choć urokiem to trudno nazwać… może bardziej atmosfera panowała tu specyficzna, budynek dworca architektonicznie zawsze mnie fascynował natomiast stopień jego zaniedbania plus wygląd terenu wokoło nie napawał optymizmem. Możnaby powiedzieć nawet, że miejscami teren dworca był nieprzyzwoicie obskurny, odrażający wręcz. Mimo to coś cały czas do niego przyciągało, może były to najlepsze w mieście hamburgery lub ciekawe kolekcje płyt ;)

Czasy się zmieniają, Łódź się rozwija, w ciągu kilku ostatnich lat zmieniła się nie do poznania… pięknieją nam kamienice, powstają nowoczesne hotele, rewitalizowane są fabryki – wszystko to sprawia, że tak wielkie, i, coraz to bardziej nowoczesne, miasto musiało iść z duchem czasu, stary dworzec po prostu nie miał już racji bytu. Potrzebny był ogromny krok w przód, wielka i droga inwestycja, która umożliwiłaby funkcjonowanie godne współczesności i przyszłości.

Obserwowałam powstawanie dworca Łódź Fabryczna z wielką pasją i zaciekawieniem, odwiedziłam teren budowy dwa razy i kiedy przyszedł dzień otwarcia czułam, że było to wielkie święto, nie tylko moje święto ale wszystkich mieszkańców Łodzi, bo choć dworzec służy głównie podróżnym to chyba jednak najbardziej dumni z niego są właśnie łodzianie. Było to widać podczas wielkiego otwarcia, tłumy jakie się pojawiły już o 5:00 rano mnie wzruszyły i były potwierdzeniem tego jak bardzo ten dworzec był nam wszystkim potrzebny. Chcielismy mieć dworzec jak inne wielkie miasta Europy, taki, za który byśmy nie musieli się wstydzić. I mamy. I razem z jego otwarciem  zaczął się zupełnie nowy rozdział w historii naszego miasta.

Nasz dworzec jest nowoczesny, funkcjonalny i piękny, choć ma parę niedopracowań jest najlepszym dworcem jaki mogliśmy sobie wymarzyć. Jest on ciekawy zarówno pod względem architektonicznym jak i fotograficznym ;) Dlatego sporo jego zdjęć pojawi się w najbliższym czasie na facebooku, poniżej publikuję jedynie kilka z nich.

Drodzy Łodzianie, jestem pod wielkim wrażeniem tego jak licznie przybyliście na otwarcie i ak bardzo interesujecie się tym miejscem. Pokazujecie, że Łódź jest dla Was ważna i że jesteście z niej dumni. Jesteście najlepszym dowodem na to, jak bardzo zmienia się Łódź, i najlepszym powodem aby ją zmieniać!

fot. Marta Ostrowska

Art, Fotografia

Ruderal Realm | Andel’s Art

01/12/2016

Hotel Andel’s ma zaoferowania zdecydowanie więcej niż luksusowe noclegi, nowoczesne wnętrza i poszanowanie historii miasta, umożliwia nam bowiem niebywale przyjemny kontakt ze sztuką. W ramach cyklu/projektu „Andel’s Art” w lobby hotelu oglądać możemy interesujące wystawy fotografii. Są to zawsze wystawy niebanalne, taką też była i ta, oscylująca tematycznie pomiędzy naturą, architekturą i przemijaniem.

Roślinność wśród ruin, betonu, rdzy i odpadów. Na co dzień jest to niezauważalna walka, której areną jest przestrzeń miasta. „Ruderal Realm” to wystawa prezentująca najnowszy cykl obrazów, w którym Monstfur podejmuje temat świata zmienionego przez działanie człowieka, gdzie flora zmaga się z jego ingerencją. Monstfur swoją sztukę tworzy za pomocą ręcznie wycinanych szablonów na zardzewiałych blachach, starych tablicach informacyjnych, murach i płótnach. Prace kolektywu można spotkać na prestiżowych targach, m.in. Stroke Art Fair w Monachium, gdzie jego obiekty wystawiane są obok takich postaci, jak BANKSY czy MR.BRAINWASH.

Serdecznie polecamy wystawę i zapraszamy do jej obejrzenia, szczególnie, że temat walki roślinności z przestrzenią miejską jest w Łodzi zauważalny :) Jeśli nie zdążycie wystawy zobaczyć zerknijcie na poniższe zdjęcia.

fot. Marta Ostrowska

Miasto

Wszyscy jesteśmy robotnikami

10/11/2016

Łódź słynie z ducha przemysłowego a nasze fabryki stanowia jej esencję. Ale pamietajmy, że fabryki to nie tylko wielkie gmachy ale ludzie, przede wszystkim ludzie, którzy ciężko w nich pracowali. To nasze babcie i nasi dziadkowie stworzyli podwaliny współczesnej Łodzi. Pamiętajmy o nich, spójrzmy na nich, podziękujmy – taka idea przyświeca międzynarodowemu projektowi „Inside out”, który tym razem, w ramach Lodz Design, jest obecny również w Łodzi, pod hasłem „Wszyscy jesteśmy robotnikami”. Najwyższy czas przyjrzeć się historii ludzi, którzy spotkali się w zakładach, które były potęgą. Ci zwykli-niezwykli robotnicy i robotnice to bohaterowie opowieści o Łodzi.

Projekt „Wszyscy jesteśmy robotnikami” zachęcał do dyskusji i umożliwiał spotkanie z byłymi pracownikami łódzkich zakładów. W ramach projektu przygotowano również dwie wystawy: jedną, poświęconą pracownikom dawnych zakładów Polteks, która dostępna była do oglądania na rynku Manufaktury oraz drugą, poświęconą pracownikom dawnego Polmosu, którą można było zobaczyć na elewacji Monopolis.

Poniżej prezentujemy kilka zdjęć, przedstawiających pamiątkowe zdjęcia z czasów istnienia zakładów, które można było obejrzeć podczas wernisażu jednej z wystaw oraz zdjęcia dokumentujące same wystawy. Jeśli chcecie podzielić się podobnymi wspomnieniami swoich dziadków lub rodziców piszcie na adres: robotnicylodz@gmail.com.

fot. Marta Ostrowska

 

Miasto

Niepozorna kamienica z tradycją żydowską w tle

Kamienica Meyera Łódź 04

Można by przypuszczać, że im okazalej z zewnątrz wygląda kamienica tym bardziej imponująca jest we wnętrzu. W Łodzi jednak tak domniemywać się nie powinno, bowiem często ciekawe skarby skrywają budynki o skromnej aparycji. Tak jest w przypadku tej kamienicy przy Piotrkowskiej, wygląda ona bardzo zwyczajnie, i choć pochwalić się może najsłynniejszą w mieście kuczką nigdy bym jej nie podejrzewała o takie cudeńka na klatce schodowej. Zachowały się tu ciekawe elementy dekoracji, choć niestety wiele z nich pokrytych jest warstwą okropnej olejnej farby to wrażenie niewątpliwie robią duże. Największym zaskoczeniem były dla mnie otwory na listy w drzwiach.

Kamienica, o której mowa należała kiedyś do Ludwika Meyera, później do Berka Grzywacza a jeszcze później do rodziny Chaskielów, która wybudowała w podwórzu (nieistniejący już) dom modlitewny. W tym właśnie budynku mieszkał wuj Juliana Tuwima, znany lekarz Izydor Krukowski. Mieściło się tu wiele ważnych punktów usługowych: kantor ekspedycyjno-transportowy Józefa Lwowa, pralnia bielizny Cieślaka, skład warszawskiej fabryki gorsetów „Francoise”, pracownia konfekcji męskiej Lissa i pierwszy łódzki zakład naprawczy sprzętów gospodarstwa domowego! W jednym z lokali mieszkalnych zachował się wyjątkowy przedpokój – z lustrem w ścianie i specjalnym parapetem na przybory, jestem nim zauroczona. Pikanterii temu miejscu dodaje fakt, że w podłodze jednego z lokali jest bardzo tajemniczy, sporych rozmiarów, schowek… który mógłby pomieścić nawet dwie osoby.

Fantastyczną sprawą są tego typu niespodzianki, jeszcze zapewne wiele takich przede mną i napewno jest to jeden z powodów, dla których tak cenię sobie moje miasto. Zapraszam do obejrzenia zdjęć z wnętrz tej kamienicy, zobaczycie na nich jak wygląda reprezentacyjna klatka schodowa (klatek jest tu więcej ale ta najbardziej zasługuje na uwagę), jeden z piecy z lokalu mieszkalnego oraz fragment imponującego dawnego przedpokoju.

kamienica-meyera-01 kamienica-meyera-02 kamienica-meyera-03kamienica-meyera-04 kamienica-meyera-05

fot. Marta Ostrowska

Art, Design

Hyperbolic | Uniqa Art Łódź

20/09/2016
Hyperbolic Instalacja Crystal Wagner Łódź 01

Jedna z najciekawszych do tej pory inicjatyw artystycznych w naszym mieście, ogromna instalacja o nazwie „Hyperbolic” przy skrzyżowaniu Piotrkowska/Więckowskiego została ukończona :) Przypomnijmy, że jest ona kolejną inicjatywą w ramach projektu UNIQA Art Łódź, zasponsorowaną przez firmę Uniqa a zrealizowaną przez Łódzkie Centrum Wydarzeń. Jej autorem jest amerykańska artystka Crystal Wagner, która zajmuje się tworzeniem w przestrzeni miejskiej obiektów „site-specific” czyli dopasowanych artystycznie do układów architektonicznych, zarówno pod kątem kompozycyjnym jak i technicznym. Dzieła Wagner to amorficzne, organiczne struktury, do których tworzenia artystka wykorzystuje materiały codziennego  użytku.

Baza naszej łódzkiej „Hyperbolic” została wykonana z metalowej siatki a kolorowe moduły z tkanin. Widzieliśmy żmudny proces jej powstawania i szczerze mówiąc nie sądziliśmy, że efekt końcowy będzie tak zjawiskowy! Kolorowa struktura oplata i oblepia kamienicę oraz sprawia wrażenie tętniącej życiem tkanki. Oblepia ją tak mocno, że momentami ma się wrażenie, że ją wchłania, żywi się nią i tworzy z nią jedność. Oczywiście, na szczęście, to tylko takie wrażenie, kamienicy nic nie grozi! Ale fakt jest taki, że pobudza to wyobraźnię ;)

Na przykładzie tego dzieła widać jak tego typu sprawy pasują do Łodzi. Historyczną powierzchnię kamienicy, która niewątpliwie jest naszym wielkim miejskim dobrem i architektoniczną perłą, przeobraża się w prawdziwe artystyczne dzieło sztuki. Bardzo byśmy chcieli oglądać więcej takich instalacji, one świetnie wpisują się w łódzki krajobraz, ożywiają go i dają mu możliwość wywarcia wpływu na mieszkańców, pobudzenia ich wyobraźni i otwarcia ich umysłów :)

Jak na pasjonatów sztuki miejskiej przystało dokładnie przyjrzeliśmy się instalacji więc poniżej możecie zerknąć jak ona wygląda. Koniecznie zobaczcie ją również na żywo, macie czas do połowy grudnia.

hyperbolic-crystal-wagner-01 hyperbolic-crystal-wagner-02 hyperbolic-crystal-wagner-03hyperbolic-crystal-wagner-04hyperbolic-crystal-wagner-05hyperbolic-crystal-wagner-06

– fot. Marta Ostrowska, Rafał Tomczyk –

Miasto

Zielone ściany

02/09/2016
Zielone ściany 01

W Łodzi pustych ścian bez pomysłu nie brakuje. Wyglądają byle jak, potrafią zaburzyć ładny obraz i oszpecić nawet najbardziej urocze fragmenty miasta. Jednym sposobem na ich zakrycie i uatrakcyjnienie zarazem są murale ale to nie musi być jedyna opcja. Wśród projektów zgłaszanych do Budżetu Obywatelskiego znalazł się jakiś czas temu świetny pomysł na „zielone ściany” i choć dobrze się zapowiadało efekt obecnie jest mizerny a szkoda bo wiele miejsc w Łodzi mogłoby wyglądać jak to poniżej :)

Tej ściany nie widać zbyt dobrze, rzadko kiedy przechodnie zwracają na nią uwagę idąc ulicą Narutowicza, prawdopodobnie dlatego, że przestrzeń z tą roślinnością jest bardzo wąska i zasłonięta okratowaniem. Mimo wszystko jednak trudno mi uwierzyć w to, że nikt o tym nie wspomina, ja czuję taką konieczność i śpieszę z wyjaśnieniem. Chodzi oczywiście o wąski przesmyk, znajdujący się między kamienicą pod numerem 24 a Filharmonią, ze ścianą obrośniętą pnączem po jednej stronie i z lustrzanym jej odbiciem po stronie przeciwnej. Uwielbiam takie zakątki, które choć są bardzo niewielkich rozmiarów wyglądają fenomenalnie! Wiadomo, zakątek ze szklaną powierzchnią robi tu dużą robotę (nie ma opcji, żeby ściana naszej filharmonii wyglądała nieatrakcyjnie) ale spójrzcie chociażby na samą roślinność. Naprawdę nie jest jej dużo, można by nawet powiedzieć, że to „mini zielona ściana” ale nawet zdobiąc tak małą powierzchnię zieleń może stworzyć tak magiczny obraz jak ten. Spójrzcie poniżej na kilka zdjęć, więcej jak zwykle dorzucę na facebooka. A Wy, jak tylko będziecie mieli okazję, zerknijcie na ten zakątek.

Zielone ściany 01 Zielone ściany 02 Zielone ściany 03 Zielone ściany 04

– fot. Marta Ostrowska –

Miasto

Zapomniany pawilon

03/04/2016

Marność nad marnościami i wszystko marność, nieubłagany upływ czasu i inne przemyślenia na tle egzystencjalnym mogą pojawić się gdy spacerujemy po Łodzi. Ewidentnie jest coraz lepiej, nasze miasto budzi się ze snu ale jednocześnie tak wiele jest jeszcze do zrobienia. Gdy straszące zapomnieniem ruiny stoją gdzieś na uboczu, nie mijamy ich na co dzień lub znamy je ze słyszenia mamy do tego większy dystans i nie rozpaczamy zalewając się łzami. Natomiast gdy budynek zlokalizowany jest w miejscu ruchliwym, często uczęszczanym, bardzo widocznym i gdy mamy świadomość, że mijają go przejezdni z całego kraju odczucia stają się bardziej intensywne tyle, że oprócz smutku, melancholii czy zadumy czuje się złość i frustrację. Wyeksponowane bardzo dobrze, nieopodal nowiuśkiej Trasy W-Z, zapomniane pawilony, których nikt nie chce kupić, pogarszają swój stan drastycznie i nie dość, że straszą przejezdnych to służą za niezbyt bezpieczne miejsce zabaw dla dzieci i młodzieży z pobliskiego osiedla. Biorąc pod uwagę nasiloną aktywność marketingową władz miasta w sieci, mającą na celu poprawę wizerunku miasta, sytuacja ta wydaje się niemałym absurdem. ALE… Być może brak zabezpieczenia budynku jest celowy? W końcu w ten sposób można lepiej zaprezentować jego wnętrza – aktualnie zobaczyć je może każdy nawet z oddali, nawet jadąc tramwajem! Tym sposobem niwelujemy koszty i kłopoty związane z prezentacją budynku. Co więcej, być może ta intratna oferta sprzedaży z biegiem czasu stanie się bardziej atrakcyjna ponieważ wraz z niszczeniem nieruchomości obniży się jej cena? Pozostaje tylko oczekiwać na korzystniejszą wartość, w nadziei, że wśród porozbijanych szyb nie dojdzie do żadnej tragedii. Oczywiście, kto chętny do zakupu może oglądać nieruchomość 24/h.

Takie łódzkie absurdy ;) Tak tutaj jest i niestety większość z nas do tego chyba przywykła. Gór tym postem nie przeniesiemy, polityki miasta nie zmienimy ale pamiątkę po zapomnianym pawilonie będziemy mieć ;) 

Zapomniany pawilon 01 Zapomniany pawilon 02 Zapomniany pawilon 03

– fot. Marta Ostrowska –

Fotografia, Miasto

Z magicznym szkiełkiem przez Łódź

06/03/2016
Łódź fotografia kreatywna 03

Jeśli otaczająca rzeczywistość się nudzi trzeba sobie stworzyć inną, własną. Kilka ostatnich lat intensywnie poznawaliśmy Łódź i spełniliśmy swoje największe eksploracyjne marzenia dlatego próbujemy teraz czegoś, co pozwala nam odkryć Łódź od innej strony. Wędrujemy po mieście ze szkiełkiem, które niekoniecznie pokazuje rzeczywistość taką jaką jest ale taką jaką my sami sobie tworzymy :)

Magiczne szkiełko ma wielki potencjał i w zależności od ustawienia daje wiele możliwości ekspresji. Efekty eksperymentów są bardzo różne – czasem są to ładne rozmyte obrazy dobrze nam znanych scenerii a czasem mozaiki złożone jedynie z fragmentów obiektów. W każdym przypadku rezultaty kombinacji są ciekawe i co najważniejsze zaskakujące, fajnie tak raz na jakiś czas zrobić coś fotograficznie innego. Poniżej zobaczcie przykłady zastosowań szkiełka i kilka zdjęć, na niektórych można nawet Łodzi nie poznać ;)

A tajemnicze tytułowe szkiełko to nie jakiś super wypasiony drogocenny obiektyw czy filtr fotograficzny a zabawka nabyta drogą kupna w sklepie Pan tu nie stał :)

Ze szkiełkiem przez Łódź 01 Ze szkiełkiem przez Łódź 02 Ze szkiełkiem przez Łódź 03Ze szkiełkiem przez Łódź 04 Ze szkiełkiem przez Łódź 05 Ze szkiełkiem przez Łódź 06 Ze szkiełkiem przez Łódź 07

– fot. Marta Ostrowska –

Art, Miasto

Wschodnia 61

18/01/2016

To, co mamy Wam poniżej do pokazania jest dowodem na to, że w naszym mieście potrafi się docenić historyczną i architektoniczną wartość.

Z inicjatywy rodziny Zagórowskich powstał projekt dotyczący ulicy Wschodniej, ze szczególnym uwzględnieniem modernistycznej kamienicy pod nr 61, której od blisko 70 lat rodzina jest właścicielem. W ramach projektu powstało kilkanaście rysunków, folder oraz książka przedstawiająca dzieje kamienicy w kontekście historii ulicy i całego miasta. Zebrane materiały i archiwalia pozwoliły nakreślić charakterystykę tego ciekawego obiektu, wybudowanego w 1937 r. jako nowoczesny i luksusowy budynek mieszkalny. Dodatkowo obraz samej kamienicy ożywiają ciekawe, choć niekiedy tragiczne losy ich kolejnych właścicieli i lokatorów. Projekt został stworzony przez dwóch absolwentów łódzkich uczelni: Piotra Jakóbowskiego – absolwenta architektury, działającego również w dziedzinach projektowania grafiki czy rysunku, oraz Piotra Bulskiego – historyka zajmującego się m. in. historią miasta Łodzi. Poniżej prezentujemy kilka zdjęć obrazujących projekt. Książka utrzymana jest w minimalistycznej ale konkretnej stylistyce, mającej na celu jak najbardziej klarowne ukazanie najważniejszych cech charakterystycznych budynku ale nie pozbawiona jest walorów estetycznych. Ma tylko jeden minus – wydano ją niestety jedynie w kilku egzemplarzach, na prywatne potrzeby właścicieli kamienicy. Nie każdy z nas może ją oglądać ale świadomość, że prywatny właściciel zrealizował taki pomysł jest naprawdę budująca i podnosi wiarę w docenienie genialnych projektów. Państwu Zagórowskim należą się wielkie brawa. Nie musieli ale sami z własnej inicjatywy chcieli poświęcić swojemu budynkowi publikację, tym samym tworząc dla siebie niezwykłą pamiątkę. Brawa należą się również realizatorom projektu – architektowi Jakóbowskiemu i historykowi Bulskiemu, dobra robota panowie! Kto wie, być może rozpoczęliście nowy, ciekawy etap w procesie odnowy i odbudowywania tożsamości miasta. Czekamy na więcej takich projektów :)

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC
– fot. Piotr Jakóbowski
Miasto

Na szczycie Łodzi

27/11/2015
Red Tower Łódź 01

Kilka ostatnich dni bardzo się nam dłużyło, perspektywa fotografowania miasta z najwyższego budynku była niezwykle interesująca. Niecierpliwie wyczekaliśmy na lepsze niebo i weszliśmy na dach. Red Tower był od dawna naszym marzeniem, gdy się ono spełniło i znaleźliśmy się na małej kładce pomiędzy setką rusztowań okazało się, że widoki na miasto przeszły nasze najśmielsze oczekiwania. Było widać wszystko. I wszystko wyglądało inaczej. To stąd struktura miasta wygląda jak maleńka makieta. I to stąd można było zobaczyć dach tego olbrzymiego Manhattanu, wobec którego my z poziomu ulicy jesteśmy mikroskopijni. Co więcej, to stąd można zobaczyć jak pięknie zmieniła się Łódź w ciągu kilku ostatnich lat.

My jesteśmy bogatsi o nowe doświadczenie a dla Was mamy trochę zdjęć. Wszystkich tutaj opublikować nie możemy ale na naszym facebooku będzie ich dużo więcej. Dziękujemy wszystkim tym, którzy przyczynili się do tej niezwykłej okoliczności :)

Na szczycie Łodzi 01 Na szczycie Łodzi 02 Na szczycie Łodzi 03 Na szczycie Łodzi 04Na szczycie Łodzi 05Na szczycie Łodzi 06Na szczycie Łodzi 07Na szczycie Łodzi 08

– fot. Marta Ostrowska –